17. Alma Excelsior o materialiźmie


Duchowym spojrzeniem na Prawdę i Prawem moralnym świata odwracają się od Ziemi trzęsienia ziemi i burze, gradobicia i oberwania chmur. Duchowym poznaniem i religijnym uczuciem odwracają się katastrofy powietrzne, wichury, wybuchy gazu i inne powietrzne, wodne, ziemne i ogniste zło. Materializm uśmierca duszę, wpycha człowieka w duchową nieczułość a jego serce zmienia się w kamień. Kamienne serce wyraża najgłębszy materializm. Materializm prowadzi człowieka do wygodnictwa, które przynosi mu zgrozę życia pośmiertnego, życia astralnej kamaloki niewierzących, która jest tożsama z kamaloką pychy i chciwości. Materializm jest związany ze wszystkimi wykroczeniami przeciwko porządkowi astralnemu, mentalnemu i jestestwu. Nie możemy nawet opisać pośmiertnej zgrozy skutków materialnego myślenia.
Materializm wciąga do ciała fizycznego eteryczne ciało tak, że już wcale nie przekracza jego obrysu. W ten sposób człowiek traci całkowicie kontakt ze światem eterycznym i żyje tylko w świecie zmysłowym. Jest materialistą.
Jeżeli jednak idealnie usposobiony człowiek ma mieć kontakt ze światem ponadziemskim, musi mieć zdolność wysunięcia przynajmniej eterycznego mózgu swojej śmiertelnej eterycznej głowy ponad centrum głowowe i w ten sposób umożliwić wolny dostęp sił eterycznych do obszaru mózgowego eterycznej głowy. W ten sposób przychodzi odnowiona zdolność eterycznego widzenia lub czucia strumieni rzeszy życiowych sił twórczych. W ten sposób powstaje „intuicyjne“ rozumienie twórczych myśli i prądów, inspirujących wysoką artystyczną twórczość duchową i wszystkie nieśmiertelne objawy kosmicznego Ducha Inteligencji, działającego za pośrednictwem istot ludzkich. Przez uwolnienie eterycznego ciała i jego świadome wyzwolenie z ciała fizycznego następuje jasnowidzące połączenie ze światem duchowym i może mieć cztery główne formy: Najniższą formą jest widzenie obrazowe, czyli imaginacja. Jest to widzenie obrazów bez objaśnienia. Wyższym stopniem jasnowidzenia jest inspiracja. Jest to słyszenie duchowego Słowa, pochodzącego według osiągniętego stopnia wtajemniczenia od istot niższych lub wyższych światów duchowych. Trzecim stopniem jest intuicja, która może być dalej rozwijana aż do intuicji esencjalnej, gdzie chodzi o bezpośrednie eteryczne rozumienie sił twórczych i esencję wiata nirwanicznego i buddyjskiego.
Do ciężaru ziemi należą też straszne uczucia zgrozy ze straty fizycznego ciała, uczucia wywołane czuciem samego siebie. Te zgrozy przeżywa materialista w większym stopniu, ponieważ jego czucie samego siebie, pragnienie cielesnego bycia było zbyt silne, aby mogło skończyć się w chwili opuszczenia fizycznego ciała. W ten sposób materialista przeżywa w innej formie mękę samobójcy, ponieważ nie zabił swojego ciała fizycznego, ale zniszczył swoje ciało astralne nie wierząc w swoją duszę. Zabijał duszę a to jest jeszcze gorsze, niż zabijać ciało. Z materializmem są związane wszystkie siły, niewstrzemięźliwość i wygodnictwo, które można pokonać tylko skromnością, dyscypliną i panowaniem na ciałem astralnym. Człowiek, który wkłada swoją świadomość w ten świat, naturalnie hołduje wszystkim jego rozkoszom. W pierwszym rzędzie jest to pragnienie dobrego jadła i picia. Sybaryta nie je dlatego, aby utrzymać się przy życiu, ale żaje po to, aby dobrze jadł i pił i aby użył wszystkich rozkoszy świata.
Przypadek Terezy Neuman obalił pogląd materializmu i udowodnił istnienie życia ponadzmysłowego, które jest warunkiem życia zmysłowego. Tereza Neuman wcieliła się dlatego, aby jej istnienie z podstawy duchowej (tj. bez fizycznego pożywienia) wstrząsnęło światowym materializmem dzisiejszej kultury i aby udowodniła możliwość istnienia w świecie zmysłowym, trwające tylko siłami bycia ponadzmysłowego. Dla życia duchowego pokarm nie jest koniecznością i kiedyś zostanie zastąpiony procesem oddychania. Do tgego jednak m,usimy dojrzeć i stać się istotami słonecznymi, które nie poddają się astralności. Słoneczne bycie osiągniemy wszyscy, kiedy ogólna dojrzałość ludzkości na to pozwoli. Tak będzie dopiero w czasie „Siedmiu puzonów“, w ostatniej epoce ziemskiej. (69-73) (Nasza uwaga: Obecnie kończy się epoka aryjska, po której nastąpi ekpoka Siedmiu pieczęci a po niej dopiero przyjdzie epoka Siedmiu puzonów.)

******

Nasza uwaga:Tereza Neuman urodziła się w niemieckiej rodzinie w Konnersreuth w 1898 roku i zmarła 18 września 1962. Podczas gaszenia pożaru w 1918 r. uległa wypadkowi, oślepła i była sparaliżowana. W dniu jej błogosławienia 19. 4. 1923 została nagle uzdrowiona ze ślepoty a w dniu jej kanonizacji 17 maja 1925 została uzdrowiona z paraliżu.
Tereza Neuman żyła od 1927 roku aż do śmierci we wrześniu 1962 roku (tzn. 35 lat) bez jakiegokolwiek pokarmu i napoju. Jedynym jej pożywieniem było codzienne przyjmowanie świętej hostii. Zawsze protestowała przeciwko twierdzeniu, że żyje z niczego. „Z niczego nic nie ma“ odpowiadała, „ja nie żyję z niczego, żyję ze Zbawiciela. Przecież powiedział: Moje ciało jest pokarmem. Dlaczego by nie miała to być prawda, jeżeli tak powiedział, również dla życia naszego ciała?“ Swojego życia nie spędziła w łóżku, ale niestrudzenie dbała o swój kościół parafialny i opiekowała się chorymi. Aż do 1947 roku w Konnersreuth nie było lekarza ani pielęgniarki. Przez wiele lat odwiedzała chorych i opiekowała się nimi, chociaż ledwo chodziła na swoich stygmatyzowanych nogach.
Książkę o życiu Teresy Neuman napisał Dr Johanes Steiner „Terezie Neuman z Konnersreuth, obraz życia według autentycznych relacji, dzienników i dokumentów“.

SPMZ - 7/2011

Nasz adres:
SPMZ - kierownik
Dr jur. František Venzara
Nádražní 28 783 13
Štěpánov u Olomouce
Tschechische Republik - Czech republic

 

<< Z PIEROTEM

 

Cтарт / Start: 1.3.2007
Oригинал / Original: www.spmz.info
SPMZ • Nádražní 28, 783 13 Štěpánov u Olomouce
Czech republic

IBAN: CZ81 0300 000 0002 5734 6517
BIC: CEKOCZPP

thank you for your support!